|
Rozdział VI - Profilaktyczna ochrona
zdrowia
Dział
X kodeksu pracy - bezpieczeństwo i higiena pracy
Art. 226.
Pracodawca jest obowiązany informować pracowników o
ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą,
oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami.
Art. 227.
§ 1. Pracodawca jest obowiązany stosować środki
zapobiegające chorobom zawodowym i innym chorobom
związanym z wykonywaną pracą, w szczególności:
1)utrzymywać w stanie stałej sprawności urządzenia
ograniczające lub eliminujące szkodliwe dla zdrowia
czynniki środowiska pracy oraz urządzenia służące do
pomiarów tych czynników,
2)przeprowadzać, na swój koszt, badania i pomiary
czynników szkodliwych dla zdrowia, rejestrować i
przechowywać wyniki tych badań i pomiarów oraz
udostępniać je pracownikom.
§ 2. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w
drodze rozporządzenia, tryb i częstotliwość dokonywania
badań i pomiarów, o których mowa w § 1 pkt 2, a także
sposób rejestrowania i przechowywania wyników tych badań
i pomiarów oraz ich udostępniania pracownikom.
Art. 228.
§ 1. Prezes Rady Ministrów powoła, w drodze
rozporządzenia, Międzyresortową Komisję do Spraw
Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników
Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy, określi jej
uprawnienia oraz sposób wykonywania zadań.
§ 2. Do zadań Komisji, o której mowa w § 1, należy:
1)przedkładanie Ministrowi Pracy i Polityki Socjalnej
wniosków dotyczących wartości najwyższych dopuszczalnych
stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w
środowisku pracy - do celów określonych w § 3,
2)inicjowanie prac badawczych niezbędnych do realizacji
zadań, o których mowa w pkt 1.
§ 3. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu
z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w
drodze rozporządzenia, wykaz najwyższych dopuszczalnych
stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w
środowisku pracy.
Art. 229.
§ 1. Osoba przyjmowana do pracy podlega wstępnym
badaniom lekarskim. Wstępnym badaniom lekarskim
podlegają ponadto pracownicy młodociani przenoszeni na
inne stanowiska pracy i inni pracownicy przenoszeni na
stanowiska pracy, na których występują czynniki
szkodliwe dla zdrowia lub warunki uciążliwe.
§ 2. Pracownik podlega okresowym badaniom lekarskim. W
przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30
dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega ponadto
kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności
do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku.
§ 3. Okresowe i kontrolne badania lekarskie przeprowadza
się w miarę możliwości w godzinach pracy. Za czas
niewykonywania pracy w związku z przeprowadzanymi
badaniami pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia, a
w razie przejazdu na te badania do innej miejscowości
przysługuje mu zwrot kosztów podróży według zasad
obowiązujących przy podróżach służbowych.
§ 4. Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika
bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego
brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku.
§ 5. Pracodawca zatrudniający pracowników w warunkach
narażenia na działanie substancji i czynników
rakotwórczych lub pyłów zwłókniających jest obowiązany
zapewnić tym pracownikom okresowe badania lekarskie
także:
1)po zaprzestaniu pracy w kontakcie z tymi substancjami,
czynnikami lub pyłami,
2)po rozwiązaniu stosunku pracy, jeżeli zainteresowana
osoba zgłosi wniosek o objęcie takimi badaniami.
§ 6. Badania, o których mowa w § 1, 2 i 5, są
przeprowadzane na koszt pracodawcy. Pracodawca ponosi
ponadto inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej
nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy.
§ 7. Pracodawca jest obowiązany przechowywać orzeczenia
wydane na podstawie badań lekarskich, o których mowa w §
1, 2 i 5.
§ 8. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu
z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej określi w drodze
rozporządzenia:
1)tryb i zakres badań lekarskich, o których mowa w § 1,
2 i 5, oraz częstotliwość badań okresowych, a także
sposób dokumentowania i kontroli badań lekarskich,
2)tryb wydawania i przechowywania orzeczeń lekarskich do
celów przewidzianych w Kodeksie pracy i w przepisach
wydanych na jego podstawie,
3)zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której
mowa w § 6 zdanie drugie,
4)dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakie powinni
spełniać lekarze przeprowadzający badania, o których
mowa w § 1, 2 i 5, oraz sprawujący profilaktyczną opiekę
zdrowotną, o której mowa w § 6 zdanie drugie.
Art. 230.
§ 1. W razie stwierdzenia u pracownika objawów
wskazujących na powstawanie choroby zawodowej,
pracodawca jest obowiązany, na podstawie orzeczenia
lekarskiego, w terminie i na czas określony w tym
orzeczeniu, przenieść pracownika do innej pracy nie
narażającej go na działanie czynnika, który wywołał te
objawy.
§ 2. Jeżeli przeniesienie do innej pracy powoduje
obniżenie wynagrodzenia, pracownikowi przysługuje
dodatek wyrównawczy przez okres nie przekraczający 6
miesięcy.
Art. 231.
Pracodawca jest obowiązany - na podstawie orzeczenia
lekarskiego - przenieść do innej odpowiedniej pracy
pracownika, który stał się niezdolny do wykonywania
dotychczasowej pracy wskutek wypadku przy pracy lub
choroby zawodowej i nie został zaliczony do żadnej z
grup inwalidów. Przepis art. 230 § 2 stosuje się
odpowiednio.
Art. 232.
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom
zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych,
nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest
to niezbędne ze względów profilaktycznych. Rada
Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje tych
posiłków i napojów oraz wymagania, jakie powinny
spełniać, a także przypadki i warunki ich wydawania.
Art. 233.
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom
odpowiednie urządzenia higieniczno-sanitarne oraz
dostarczyć niezbędne środki higieny osobistej, a także
zapewnić środki do udzielania pierwszej pomocy w razie
wypadku.
Następny rozdział:
Rozdział VII -
Wypadki przy pracy i choroby zawodowe
|
panel reklamowy 
