|
Rozdział V - Substancje chemiczne
oraz procesy pracy szczególnie szkodliwe dla zdrowia
lub niebezpieczne
Dział
X kodeksu pracy - bezpieczeństwo i higiena pracy
Art. 220.
§ 1. Niedopuszczalne jest stosowanie materiałów i
procesów technologicznych bez uprzedniego ustalenia
stopnia ich szkodliwości dla zdrowia pracowników i
podjęcia odpowiednich środków profilaktycznych.
§ 2. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu
z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz właściwymi
ministrami określi, w drodze rozporządzenia:
1)wykaz jednostek upoważnionych do przeprowadzania badań
materiałów i procesów technologicznych w celu ustalenia
stopnia ich szkodliwości dla zdrowia oraz zakres tych
badań,
2)zakaz albo ograniczenie stosowania, obrotu lub
transportu materiałów i procesów technologicznych ze
względu na ich szkodliwość dla zdrowia albo uzależnienie
ich stosowania, obrotu lub transportu od przestrzegania
określonych warunków.
Art. 221.
§ 1. Niedopuszczalne jest stosowanie substancji
chemicznych nie oznakowanych w sposób widoczny i
umożliwiający ich identyfikację.
§ 2. (6) Niedopuszczalne jest stosowanie niebezpiecznych
substancji chemicznych nie posiadających kart
charakterystyki tych substancji, a także opakowań
zabezpieczających przed ich szkodliwym działaniem,
pożarem lub wybuchem.
§ 3. Stosowanie niebezpiecznych substancji chemicznych
jest dopuszczalne pod warunkiem zastosowania środków
zapewniających pracownikom ochronę ich zdrowia i życia.
§ 4. Producent, importer, dystrybutor lub inny dostawca
substancji chemicznych za niespełnienie wymagań, o
których mowa w § 1 i 2, ponoszą odpowiedzialność
określoną w odrębnych przepisach.
§ 5. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu
z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz właściwymi
ministrami określi, w drodze rozporządzenia:
1)kryteria i sposób klasyfikacji substancji chemicznych
pod względem zagrożeń dla zdrowia lub życia,
2)sposób znakowania substancji chemicznych,
3)wykaz niebezpiecznych substancji chemicznych, sposób
ich znakowania, etykietowania i rejestrowania oraz
wymagania dotyczące sporządzania kart charakterystyki
tych substancji.
Art. 222.
§ 1. W razie zatrudniania pracownika w warunkach
narażenia na działanie substancji i czynników
rakotwórczych, pracodawca jest obowiązany zastępować te
substancje i czynniki mniej szkodliwymi dla zdrowia lub
stosować inne dostępne środki ograniczające stopień tego
narażenia, przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć
nauki i techniki.
§ 2. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu
z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz właściwymi
ministrami określi, w drodze rozporządzenia, wykaz
substancji, czynników i procesów technologicznych o
działaniu rakotwórczym i prawdopodobnym działaniu
rakotwórczym, sposób ich rejestracji oraz warunki
sprawowania nadzoru nad stanem zdrowia pracowników
zawodowo narażonych na działanie substancji i czynników
rakotwórczych.
§ 3. Pracodawca jest obowiązany rejestrować wszystkie
rodzaje prac w kontakcie z substancjami i czynnikami o
działaniu rakotwórczym, a także z substancjami i
czynnikami o prawdopodobnym działaniu rakotwórczym,
określonymi w wykazie, o którym mowa w § 2.
Art. 223.
§ 1. Pracodawca jest obowiązany chronić pracowników
przed promieniowaniem jonizującym, pochodzącym ze źródeł
sztucznych i naturalnych, występujących w środowisku
pracy.
§ 2. Dawka promieniowania jonizującego pochodzącego ze
źródeł naturalnych, otrzymywana przez pracownika przy
pracy w warunkach narażenia na to promieniowanie, nie
może przekraczać dawek granicznych, określonych w
odrębnych przepisach dla sztucznych źródeł
promieniowania jonizującego.
Art. 224.
§ 1. Pracodawca prowadzący działalność, która stwarza
możliwość wystąpienia nagłego niebezpieczeństwa dla
zdrowia lub życia pracowników, jest obowiązany
podejmować działania zapobiegające takiemu
niebezpieczeństwu.
§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, pracodawca jest
obowiązany zapewnić:
1)odpowiednie do rodzaju niebezpieczeństwa urządzenia i
sprzęt ratowniczy oraz ich obsługę przez osoby należycie
przeszkolone,
2)udzielenie pierwszej pomocy poszkodowanym.
§ 3. Przepisy § 1 i 2 nie naruszają wymagań, określonych
w odrębnych przepisach, dotyczących katastrof i innych
nadzwyczajnych zagrożeń.
Art. 225.
§ 1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby prace,
przy których istnieje możliwość wystąpienia szczególnego
zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego, były
wykonywane przez co najmniej dwie osoby, w celu
zapewnienia asekuracji.
§ 2. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu
z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w
drodze rozporządzenia, rodzaje prac, o których mowa w §
1.
Następny rozdział:
Rozdział VI -
Profilaktyczna ochrona zdrowia
|
panel reklamowy 
